من اگر یک بار..فقط یک بار..ببینم روی تو..نفسم یک بار..فقط یک بار..بگیره بوی تو..
هرگز نگذارید بو ببرند
که بعد از رفتنشان چه بر شما گذشت.
 
بگذارید در حسرت یک " دلسوزی آنی "برای شما بمانند.
در حسرت اینکه سرشان را با تامل تکان بدهند و زیر لب بگویند
 
" ببین با خودش و من چکار کرد"
حتی در حسرت یادآوری آنچه از خوب و بد که گذشت.
 
یادتان باشد ، قدرت در دست شما است که توانایی
عاشق شدن و دوست داشتن داشته اید.
یادتان باشد، آدم های ضعیف که میروند شایسته ی
داشتن قلب و احساسِ شما نیستند.
 
یادتان باشد، برگشت، گاهی سقوط به اعماقِ حقارتی دو جانبه است.
قوی باشید و خوددار و بزرگ.
آدم های غمگین و دلشکسته و رنجور را هیچکس دوست ندارد.
نیکی فیروزکوهی
+ نوشته شده در  یکشنبه 18 خرداد1393ساعت 10:5  توسط میترا... | 
حکایت غریبی است
پاییز امسال و دست های بی کس من...
که نبودنت در من...
شبیه سوز سرما در مغز استخوان است،
آنقدر که دست هایم را،
در یخ بستگی خیابان های منجمد شده از خاطرات تو،
تنها به وقت لب گرفتن از سیگار،
از جیب هایم بیرون می آورم.
آری...
پاییز با لهجه بی کسی های من...
پادشاه فصل های سالی است،
که از ابتدای بهارش نبودنت پیدا بود.
و من...
عروسک خیمه شب بازی خیابان های پاییز زده ای هستم،
که پاهایم،
به اختیار نخ خاطرات تو...
مدام این سو و آن سو می رود!
به نگاه خیره این شهر بگو...
هر رهگذر سیگار به دستی را عاشق خطاب نکند...
شاید کسی دارد،
حسابش را با تمام خاطرات تسویه می کند...!!
+ نوشته شده در  دوشنبه 31 تیر1392ساعت 1:48  توسط میترا... | 
نیامده ام سكوت بشنوم قصدم پس گرفتن گفته هایم نیست
بگذار خاموشی پل شکسته ای بین ما باشد
حتی اگر نباشی نامت در سر رسید کوچک من هست
با یک شماره که دیگر شوق جواب ندارد
+ نوشته شده در  سه شنبه 8 فروردین1391ساعت 0:31  توسط میترا... | 

 

بــــ ــاران ..... !!

             بهـــ ــانه است ....!!

بهــــ ــانه ای برای زیر بـــ ــاران راهی شــ ــدن ...!!

          راهی شدن در دل شب ....!!

                    غـــ ــرق شدن در دل آسمان تاریــ ـک...!!

                           اری بهـــ ــانه است ...!!

              بهـــ ــانه ای برای زندگی .... !!

                      برای گریستـــــ ــن .... !!

                            برای ازادی ...!!

                                  رهـــ ــایی ....!!

                                          ب ا ر ا ن . . . . ! !

تنـــ ــها بهــ ـانه ی من بــــ ـرای حرف دل گفتــ ــن ...!!

تنـــ ـها بهــ ـانه ی من بــــ ـرای زار زدن ...!!

تنـــ ـها بهــ ــانه ی من بــــ ــرای همـــ ـدردی ....!!

                   برای اثبــــ ــات وجود .... !!

اوه , و صــ ـدای غــــ ــرش رعـــــ ـد و بــ ــرق ....!!!

           چقـــ ــدر دل نشیــ ــن !!

                  ارامش بـــــ ــخش ... !!

                              بــــ ـــاران من ؟

                                       کجـــ ــایی؟؟؟

                                                ................. !!

              پس کی این فصل پر از سبز و دلزدگی تمام میشود ..... ؟!؟

پس کی پائیز می اید ؟ !

       پس کی جان میگیرم از بوی خاک .... !!

                بوی نم ... !!

                      بوی ب ا ر ا ن !!

 

+ نوشته شده در  شنبه 20 شهریور1389ساعت 0:48  توسط میترا... | 

 

...با تمام وجود گناه کردم...

... و در تکرار آن اصرار!...

.. اما!..

... نه نعمتش را از من گرفت،

... نه گناهانم را فاش کرد!...

... اگر اطاعتش را کنم چه مي کند؟ ...

+ نوشته شده در  شنبه 13 شهریور1389ساعت 1:42  توسط میترا... | 

 

 

 

...منم و شک  ...

...منم و شبهه ...

... منم و هزارسالگی و تکرار کرور کرور اشتباهات چهارده سالگی !...

... بیراهه های عالم را چشم بسته از برم !...

... این خط آخر بازی را آنقدر کت و کلفت کشیده اند که خودش یک نسل راه است ! ...

...چارتاق گشوده بودم درهای دلم را ،...

... خدا هم بود ،...

... بس که از چپ و راست اضافی و اشتباهی ره گم کردید...

... و...

.... از پنجره آمدید و از دیوار رفتید درها همه تار عنکبوت بست !...

... منم و خدایی که از دلم دلشکسته گذاشت و رفت ،...

... رفت و عجیب بر مسند حق لمیده حالا...

+ نوشته شده در  شنبه 6 شهریور1389ساعت 20:20  توسط میترا... | 

 

در مجالي‌ كه‌ برايم‌ باقيست‌
باز همراه‌ شما مدرسه‌اي‌ مي‌سازيم‌
كه‌ در آن‌ همواره‌ اول‌ صبح‌


به‌ زباني‌ ساده‌
مهر تدريس‌ كنند
و بگويند خدا


خالق‌ زيبايي‌
و سُراينده‌ عشق‌
آفريننده‌ ماست‌


مهربانيست‌ كه‌ ما را به‌ نكويي‌
‌ ‌‌ ‌‌ ‌دانايي
‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌زيبايي‌


‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌و به‌ خود مي‌خواند
جنتي‌ دارد نزديك، زيبا و بزرگ‌
دوزخي‌ دارد - به‌ گمانم‌ -


‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌كوچك‌ و بعيد
درپي‌ سودا نيست‌
كه‌ ببخشد ما را


و بفهماندمان‌
ترس‌ ما بيرون‌ از دايره‌ رحمت‌ اوست‌
در مجالي‌ كه‌ برايم‌ باقيست‌


باز همراه‌ شما مدرسه‌اي‌ مي‌سازيم‌
كه‌ خِرد را با عشق‌
علم‌ را با
احساس‌


و رياضي‌ با شعر
دين‌ را با عرفان‌
همه‌ را با تشويق‌ تدريس‌ كنند


لاي‌ انگشت‌ كسي‌
قلمي‌ نگذارند
و نخوانند كسي‌ را حيوان‌


و نگويند كسي‌ را كودن‌
و معلم‌ هر روز
روح‌ را حاضر و غايب‌ بكند


و بجز ايمانش‌
هيچكس‌ چيزي‌ را حفظ‌ نبايد بكند
مغزها پر نشود چون‌ انبار


قلب‌ خالي‌ نشود از احساس‌
درسهايي‌ بدهند
كه‌ بجاي‌ مغز، دلها را تسخير كند


از كتاب‌ تاريخ‌
جَنگ‌ را بردارند
در كلاس‌ انشأ


هركسي‌ حرف‌ دلش‌ را بزند
«غيرممكن» را از خاطره‌ها محو كنند
تا، كسي‌ بعد از اين‌


باز همواره‌ نگويد: «هرگز»
و به‌ آساني‌ همرنگ‌ جماعت‌ نشود
زنگ‌ نقاشي‌ تكرار شود


رنگ‌ را در پائيز تعليم‌ دهند
قطره‌ را در باران‌
موج‌ را در ساحل


زندگي‌ را در رفتن‌ و برگشتن‌
‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌از قلة‌ كوه
و عبادت‌ را در خدمت‌ خلق‌


كار را در، كندو
و طبيعت‌ را در جنگل‌ و دشت‌
مشق‌ شب‌ اين‌ باشد


كه‌ شبي‌ چندين‌ بار
همه‌ تكرار كنيم:


عدل‌
‌ ‌‌
‌آزادي‌
‌‌ ‌‌ ‌قانون‌
‌ ‌‌ ‌‌ ‌‌ ‌شادي‌ ...

امتحاني‌ بشود


كه‌ بسنجد ما را
تا بهفمند چقدر
عاشق‌ و آگه‌ و آدم‌ شده‌ايم‌


در مجالي‌ كه‌ برايم‌ باقيست‌
باز همراه‌ شما مدرسه‌اي‌ مي‌سازيم‌
كه‌ در آن‌ آخر وقت‌


به‌ زباني‌ ساده‌
شعر تدريس‌ كنند
و بگويند كه‌ تا فردا صبح‌
خالق‌ عشق‌ نگهدار شما

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 30 مرداد1389ساعت 22:46  توسط میترا... | 

 

...دستمال کاغذی به اشک گفت قطره قطره ات طلاست...

...یک کم از طلای خود حراج می کنی؟...

...عاشقم با من ازدواج می کنی؟...

...اشک گفت : ازدواج اشک و دستمال کاغذی!...

...تو چقدر ساده ای خوش خیال کاغذی!...

...توی ازدواج ما تو مچاله می شوی چرک می شوی و تکه ای زبا له می شوی...

.
...     پس برو و بی خیال باش...

...   عاشقی کجاست !...

...      تو فقط دستمال باش...

...دستمال کاغذی دلش شکست گوشه ای کنار جعبه اش نشست...

...گریه کرد و گریه کرد در تن سفیدو نازکش خون ديد...

... آخرش دستمال کاغذی مچاله شد...

...مثل تکه ای زباله شد...


...  او ولی شبیه دیگران نشد...


  ...   چرک و زشت مثل این و آن نشد...

...    رفت اگرچه توی سطل آشغال...

.

...     پاک بودو عاشق و زلال...


... او با تمام دستمال های کاغذی فرق داشت...

...  چون که در میان قلب خود دانه های اشک داشت...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 27 مرداد1389ساعت 22:52  توسط میترا... | 

نوشتن از تو....

...آخر مگر کلمات نشانی از جایگاه تو در قلبم داردند؟!..

...تو با سخاوت تمام آمدی...

...و من با دست و دل بازی دل خسیسم را به تو دادم...

....حالا نه تنها دلم...همه چیزم مال توست...

...همه ی رویا های شبانه...

...خواب های کودکانه..

...همه نشانی تو را فریاد میزند...

...همه تو را با لبخند نگاه میکنند...

...و من در عمق این جاده..خیره به دستانی هستم..

به دستان تو...

...آیا به سویم می آیی؟

...دستان سردم را میگیری؟

...عشقم را  میفهمی؟...

...تو را خواستن تمام روزمرگی من شده....

...تو را داشت تمام آرزوهایم...

...حقیقت آرزویم میشوی؟...

...آرزویت میشوم؟..

...مسیح آرزوهایم...

...آرزوی منی...

+ نوشته شده در  سه شنبه 26 مرداد1389ساعت 11:47  توسط میترا... | 
 

 

 

..شايد سالها بعد...

... در گذر جاده ها ...

...بي تفاوت از کنار هم بگذريم ...

...و ...

...بگوييم ...

...چقد شبيه خاطراتم بود...

... اين غريبه ....

.

+ نوشته شده در  شنبه 23 مرداد1389ساعت 15:19  توسط میترا... |